Mesnevî
Mefâ’îlün Mefâ’îlün Fe’ûlün
Elâ ey andelîb-i gül-şen-i Hak
Ki dikkat kılsan olur kıl iki şak
Fesâhat birle keşf itsen zebânı
Hezârân mürde diller bula cânı
Beyân eyle rumûzât-ı nihânı
Ki bû-yı gül duta cümle cihânı
Dile geldükde Allâh’ın bir ismi
Bozılur genc-i mahfînün tılısmı
İnâyet idicek ol Hayyü Kâdir
Görürsin anı sen her yerde hâzır
Ayân olur sana her cümle müşkil
Kilîd-i genc-i mahfiyye urur dil
Anunla seyr kılur cümle eflâk
Hayâlâtından olur zühreler çâk
Muhammed’dür anun sırrına sırr-dâş
Künûz-i {Küntü kenz}i ol ider fâş
Ebû Bekr ü Ömer ü Osmân’dur ey cân
Şerî’at tahtı üzre oldılar hân
Alî kân-ı keremdür şâh-ı merdân
Sehâ meydânı içre şîr-i Yezdân
Me’ârif menba’ı kân-ı sehâdur
Hudâ’nun mazheri ol Mürtezâ’dur
Hasen’dür taht-ı hüsnün pâd-şâhı
Hüseyn ol dû-cihânun mihr ü mâhı
Fidâ kıl cânı Zeynülâbidîn’e
Bular kuvvet virür erkân-ı dîne
İmâm bil Ca’fer-i Sâdık’dur ey yâr
Muhammed Bâkır ol lü’lü’-i şeh-vâr
Alî Mûsâ Rızâ ol nûr-ı bîniş
O nûrun pertevidür âfrîniş
İmâm Mûsâ-i Kâzım’dur hakîkat
Dürüş yolına cân vir eyle dikkat
Takî’dür menba’-ı ayn-i ‘avârif
Nakî’dür müttekî ehl-i me’ârif
Hasen’dür Askerî sırrı ayândur
Muhammed Mehdi’-i sâhib-zemândur
Bulardur dû-cihân içre ekrem
Bularun bendesi olur mükerrem
Bulardan bulunur her derde dârû
Devâ-yı derd-i dilden câna ol bû
Bularun medhin eden Ahmedî’dür
Dizer altun tel üzre Ahmedî’dür
Er, Şaban (hzl.) (2013). Hayrabolulu Melâmî Şeyhi Ahmed-i Sârbân Efendi Külliyâtı [Dîvânı Ve Mektûbâtı] Ve Vizeli Şeyh Alâ’eddîn Alî Efendi’nin Şiirleri. İstanbul: Kutup Yıldızı Yay. 144-145.