Gazel
Benden ruh-ı zîbânı nihân eyledün ey dost
Âhir beni rüsvâ-yı cihân eyledün ey dost
Ben kavlüm-ile sana vefâdâr dir-idüm
Sen fi’lün-ile beni yalan eyledün ey dost
Pinhân idüben la’l-i dürer-pûşunı benden
Uş çeşmümi yâkût-feşân eyledün ey dost
Ben eylemedüm kendümi senden hele dil-teng
Sen gonca gibi bagrumı kan eyledün ey dost
Kılmaz şeh olan mülkini târâc niçün sen
Yagmâ-yı dil ü gâret-i cân eyledün ey dost
Bir nokta-i mevhûm güneş dâ’iresinde
Gösterdün ü adını dehân eyledün ey dost
Dimiş ki uram tîg Melîhî’ye (…….)
Bu ahde anı key nigerân eyledün ey dost
Eğridirli Hâcı Kemâl. Câmi’u’n-Nezâ’ir. Bayezıd Kütüphanesi. No. 5782. vr. 38a.