HİCVİYE-
Çıktı ateş pahasına odun
Satılır dirhem ile "öd" âsâ.
Ya kömür? Şöyledir ki tozu dahi
Tutuya oldu gö/.lere hâlâ.
Arpa torbası sanır onu gören
Olsa bir gözde arpacık peyda.
Şimdi bir yağlı kapı da yok ki
Bulalım açlık derdimize deva!
Hasret-i bal'ı hele sorma onun
Kıymeti şekerden dahi bâlâ.
Allah Allah! ki sünnet çocuğuna
Yiyecek bal bulunmuyor hayfâ!
Kahveyi mezhebine uydurdu
Nohudu kavurup içer zurefâ.
Dervişin başında külah görse
Bal kabağı sanıp kapar gurebâ
Sabun anılsa ağzımız köpürür
Köpürmüş develer gibi meselâ.
Koltuğunda somun sanıp sevinir
Bir fakir olsa mübtelâ-yı veba.
Pahalığa sebep nedir bilemem
Yine her şeyde var, bakılsa rehâ.
Her taraftan zahire gelmekte
Dolmuş, gemilerle leb-i derya.
Yolun öğrendi satmanın tüccar
Sorar izler bir kimse yok zirâ.
Ham tamahları ile hükkâmın
Muhtekirler belasıdır bu belâ.
Sımsıkı narh'ı koy ki sultanım
Defola şehrin halkından bu galâ.
Yakalat nerde muhtekir var ise
Vezirlik sânını eyle i'fâ.