Bugün, yarın diyerek erteledim hep,

Kendim için çok vakit ayırmadım pek,

Toplum baskısınada, boyun eğerek, 

Hiç yaşamadan geçti, o kayıp yıllar.

 

Dört duvar arasında, yalnızlığıma,

Eşlik eder geçmişin, ayak izleri

Hesap sorar geçmişten,sinmiş duygular,

Ve ömrümden, eksilen kaybolan yıllar.

 

Sağlı, sollu kuşatır, bir polis gibi,

O tabular, ayıplar nefes aldırmaz,

Özgürce yaşanmayan günler isyanda,

Firar etmiş ve gitmiş, o kayıp yıllar.

 

Ağaçlardan dökülen yapraklar gibi,

Susuzluktan kuruyan, çiçekler gibi

Yavaş, yavaş, sezsizce terk edip giden,

Ömrümden sayfa sayfa eksilen yıllar.

 

Bir varmış bir yokmuş ve kimse görmemiş.

Çekip gitmiş usulca, o kayıp yıllar

İçimde, yaşanmayan kayıp yılların,

Bitmek bilmeyen son bir, pişmanlığı var.

 

 

 

 
  •