Gazel
Oldı bu gönül tolaşalı zülfüne şeydâ
Ârâm ide mi ser ki ola anda bu sevdâ
Efgânumı işitdi meger sebzede bülbül
K’ider güle karşu bu gün âh eyleyüp â vâ
Andan berü kim kıldı nazar hüsnüne dîde
Girmedi dahı gözlerüme gayr-i temâşâ
Ey dişleri dür la’l-i lebün hecri gamından
İtdi gözümün yaşı bu yer yüzini deryâ
Âşüfte kılup gönlümi ol sünbül-i pür-çîn
Yagmâladı cân mülkini bu nergis-i şehlâ
Âyîne-i eltâf-ı Hudâyî durur ol ruh
Dirsem n’ola ey şâh-ı cihân câm-ı musaffâ
İrürse eli dâmen-i vasluna Kemâlün
Şükrâne kılam cânumı ben bî-ser ü bî-pâ
Walsh, John R. (hzl.) (1979). “The Divançe-i Kemâl-i Zerd”. Journal of Turkish Studies, Türklük Bilgisi Araştırmaları: Ali Nihad Tarlan Hatıra Sayısı(3): 407.