“Ömrümce Beklediğim”
Doğan, batan güneşe bir zaman esir oldum;
Solgun aya dalarak yıllarca ben de soldum;
Sakin bir göl başından atıldım ummanlara;
Boş kırlardan çekildim kökü yok ormanlara…
Ne oradaki sükûnet, ne buradaki azamet
Kâfi geldi ruhuma;
Beynimde hep o ateş, hep o acayip humma.