Ulduz sayarak gözlemişem her gece yarı
Gec gelmededir yar, yine olmuş gece yarı
Gözler asılı, yok ne garaltı, ne de bir ses
Batmış gulağım, gör ne düşürmekdedi darı
Yatmış hamı, bir Allah uyaktır, daha bir men
Mennen aşağı kimse yok, ondan da yukarı
Gorhum budu yar gelmiye, birden yarıla sübh
Bağrım yarılar, sübhüm açılma seni Tarı!
Tan ulduzu istir çıka, göz yalvarır çıkma
O çıkmasa da, ulduzumun yoktu çıkarı
Gelmez, tanıram bahtımı, indi ağarar sübh
Gaş bele ağardıkça, daha baş da ağarı
Aşkın ki gararında vefa olmuyacakmış
Bilmem ki tebiet niye goymuş bu gararı?
Rişhendle gırcandı seher, söyledi durma
Can korkusu var akşın, uduzdun bu kumarı
Oldum gara gün, ayrılalı ol sarı telden
Bunca gara günlerdir eden rengimi sarı
Gözyaşları her yerden akarsa meni tuşlar
Deryaye bakar, bellidi çayların akarı
Ezbes meni yaprak kimi hicranda saraltıp
Baksan özüne sanki gızılgüldü, gızarı
Mihrab-i şefekte özümü secdede gördüm
Gan içere gemim yok, üzüm olsun sene sarı
Aşkı varıydı Şehriyar'ın, güllü çiçekli
Efsus, garayel esti, hezan oldu baharı
Şehriyar Hayatı ve Edebi Kişiliği
0
0
Yorum Yapmak için Kayıt Olun veya Giriş Yapın