Ziya Paşa

(d. 1825, İstanbul - ö. 17 Mayıs 1880, Adana) yüzyıl önemli devlet adamlarından, Tanzimat I. döneminde Şinasi ve Namık Kemal ile birlikte “batılılaşma” yolunda en önemli adımları atan şair ve yazardır. Asıl ismi "Abdülhamid Ziyaeddin" olan Ziya Paşa, 1825yılında İstanbul’da dünyaya gelmiştir. Babası Galata Gümrüğü’nde kâtiplik yapan Erzurum’un İspir ilçesinden gelme Ferideddin Efendi annesi ise Itır Hanım'dır.[1] İlk öğrenimine Kandilli’de başlayan Ziya Paşa Süleymaniye yakınlarındaki “Mekteb-i Ulum-i Edebiye”’de[2] (Bayezit Rüşdiyesi) devam ederek bu okulu da bitirmiş bu okulu bitirdikten sonra Sadaret Mektubi kaleminde işe başlamıştır. Mekteb-i Ulum-i Edebiye”’de okurken de Özel hocalardan dersler alarak Arabça ve Farsça öğrenmiş bu diller üzerindeki öğrenimini böylece kuvvetlendirmiştir. Sadaret Mektub-i Kalemi’nde çalışırken 1855′te Mustafa Reşid Paşa aracılığıyla Sarayda Mabeyn Kâtipliği’ne atanır. Bu sırada Fransızca da öğrenmiştir. Bu yıllar arasında edebiyatla ilgilenmekte şiirler yazmakta devrin önce g.................