GAZEL
Cevher-i âyîne-i sırr- ı dü- âlemdür şarâb
Âfitâb-ı feyz-bahş-ı cân-ı âdemdür şarâb
Olmadan âbisten-i tıfl- ı mevâlid üm mühât
Tâ ezelden bâde-i aşk ile tev’ emdür şarâb
Kimseler bilmez kemâhî neşve-i keyfiyyetin
Rûh-ı insânî gibi bir sırr-ı mübhemdür şarâb
Katrasın nûş eyleyen ‘Îsî -i cân-bahş olmada
Rûh ile hem-mâye gûya şîr-i Meryem’dür şarâb
Akl u cân ü dîn ü dil nâmahrem-i ‘uşşâk iken
Bî -tekellüf râz-ı ‘aşka yâ- ı mahremdür şarâb
Her habâbı oldı gûyâ ahter-i burc-ı tarab
Subh-ı mihr-efrûz u şâm-ı zulmet-i gamdur şarâb
Hikmet üzre gerçi medh itdün mey-i nâbı Fehîm
Bilmedün ammâ ki aslın san„at-i Cem’dür şarâb
(Üzgör, 1991: 322)