GAZEL
(Mefâîlün Mefâîlün Mefâîlün Mefâîlün)
Dilimde dâg dâg-ı hasreti sûz-âşinâdır hep
Bu gülşengâh-ı ışkın gülleri âteş-nümâdır hep
Akıtdım su gibi bir serv-kadde gönlümü evvel
Beni giryân eden şimdi o eski mâcerâdır hep
Eden tahsîl-i neş’e dilde erbâb-ı sükûnetdir
Habâbâsâ düşen câm-ı meye ehl-i hevâdır hep
Gönül Mecnûn gibi dil-beste olma zülf-i Leylâ’ya
Seni sahra-neverd-i ışk eden zîrâ Hudâ’dır hep
Zebânın reng-i sahbâ-yı ezelden mi yaratmış Hak
Bu keyfiyyet nedir Haşmet sözün rengîn-edâdır hep
( Alıntı: Dr. Mehmet Arslan-İ. Hakkı Aksoyak, Haşmet Külliyatı , a.g.e)