Gazel
fâ’ilâtün fâ’ilâtün fâ’ilâtün fâ’ilün
Eyledi devrân beni bir pâdişâhuñ bendesi
Çarh ser-gerdânıdur anuñ zemîn efgendesi
İki mâh-ı nev içinde âfitâb üzre ayân
Gösteür Pervîn’i ol bedr-i münîrüñ handesi
Saklasun agyârdan bârî visâlün mîvesin
Ey cefâ yüki letâfet bâgınuñ tervendesi
Yarılur yürek hasedden yâra karşu âh kim
Âh yâr-ı men didükde meclisüñ gûyendesi
Yire göge sıgmadum gün gibi Zâtî şevkden
Eyledi tâ bendesi ol ârız-ı tâbendesi
(Çavuşoğlu-Tanyeri 1987: 395).