Gazel
Fârigüz kayd-ı cihândan ‘âşık-ı dîvâneyüz
Âşinâya âşinâ bîgâneye bîgâneyüz
‘Aşkı sâkî gamzeyi mest-i harâb itsek n’ola
Câmı âteş bâdesi âteş ‘aceb meyhâneyüz
Havfumuzdan çeşm-i dilber gamzeyi eyler penâh
Kûçe-i ‘aşk içre bî-pervâ yürür mestâneyüz
Şem’i pür-sûz u güdâz itse ‘aceb mi şevkumuz
Tâb-ı dilden şu’leyi âb eyleyen pervâneyüz
Sâhir-i mu’ciz-kelâmuz şâ’ir-i şûhuz Fehîm
Ne füsûna râgıbuz ne mâ’il-i efsâneyüz
Günümüz Türkçesi
- Cihân bağından âzadeyiz, dîvâne bir âşığız. Bildiğe karşı bildik, yabancıya yabancıyız.
- Kadehi ateş, şarabı ateş olan acayip bir meyhaneyiz. Aşkı sâkî, gamzeyi sarhoş etsek buna şaşılır mı?
- Aşk sokağı içinde pervasız yürüyen bir sarhoşuz; sevgilinin gözü korkumuzdan gameyi (kendisine) sığınak eder.
- Gönüldeki ateşle kıvılcımı su eden bir pervaneyiz. Şevkimiz mumu yakıp eritse buna şaşılır mı?
- Fehîm! Mucize sözlü bir büyücüyüz, etkileyici bir şairiz. Ne büyüye rağbet ederiz, ne efsaneye meyilliyiz.
(Tahir Üzgör (hzl.) (1991). Fehîm-i Kadîm Hayatı, Sanatı, Dîvân’ı ve Metnin Bugünkü Türkçesi. Ankara: AKM Yay. 482)