Fâş eyleyüben sinedeki âteş-i aşkı
Ey eşk Mesihînün ocağına su koyma
Bir büseni alınca gelür cânum agzuma
Bir tırün irişince gönülden neler geçer
Elde mey tutduguma ta'n itme ey zâhid sakın
Kim olur kendü elinde her kişinün hürmeti
Sür sem müjemi n'ola itüfi izine sensüz
Gülzâr-ı cihan içre gül olmaz çu dikensüz
Içdügince kızarur ol sanem-i sımın-ber
Meydürür dirler ise n'ola kişinün miheki
Var ey tamâm dirilen âdem ko da'vâyı
Eksüklügi gerek kişinün k'ol tamâm ola