Gazel-i mutavvel
Ey pertev-i likan ile bî-nûr u fer çerâğ
Nisbet yüzüne şems-i felek muhtasar çerâğ
Dilden olunca sûre-i nûrı göremedi
Tâ mushaf-ı cemâlüne kıldı nazar çerâğ
Ey mushaf-ı cemâlüne nûr u ziyâ varak
Vey şâm-ı zülf ü hattuna şems ü kamer çerâğ
Barmağını götürdü imâm-ı Mecûsî-ken
İmâna geldi yüzüni gördü meğer çerâğ
Vuslat şebinde pertev-i hüsnünden ey perî
Gönlüm serâçesinde yanar ol kadar çerâğ
Kim benzer ana kim tuta Kadr u Berâtda
Sahn-ı harîm-i Ka'be yüzin serbeser çerâğ
Mihr-i ruhun gönülde ne vech ile gizlese
Olmaz nihân çü hurşîde ey sîm-ber çerâğ
Şeb zulmetinde görmeğe nûr-ı yakîn yüzin
Şem'-i cemâlüni bilür ehl-i nazar çerâğ
Gördüm yüzini kâmetün üstünde ey sanem
Sandum ki şâh-ı sidrede tutdı makar çerâğ
Cilven görüp dirilse aceb midür ehl-i dil
Pervane cem' olur olıcak cilveger çerâğ
Cân virse subh-ı vasla irüp şem'-i dil nola
Subh iricek cihandan ider çün güzer çerâğ
İrmez cemâl-i suret ile sana ey perî
Ger bula hüsn-i hûr ile şekl-i beşer çerâğ
Da'vâ-yı hüsnde ne kadar dili cerb ise
Senünle lâf-ı hüsn idemez ey puser çerâğ
Kandîl karşuna boğazından asıldugın
Gördi hasedden odlara yakdı ciğer çerâğ
Alnundan aldı dinse yanagun hatâ mı nûr
Zira kamer hemîşe güneşden yakar çerâğ
Zâhidcemâl-i tal'atunı görmek istemez
Çün bî-basardur isteye mi bî-basar çerâğ
Başında uğrı bigi müdâm od yanar şehâ
Nûr u ziyâ yüzünden uğurlar meğer çerâğ
İçi yağın eritdi düşüp nâr-ı şevkuna
Olsa hevân ile ne aceb nâm-ver çerâğ
Yaksan Nizamîyi ne aceb cevrün odma
Pervanesini oda yakar çünki her çerâğ
( Haluk İPEKTEN) - Nizâmi