Gazel
Gözlerüm yaşını gözler ol büt-i sîmîn-beden
Nitekim gökde Süreyyâ gözler âhû-yı Huten
Hâr-ı hecrün bagrumı deldi bana rahm itmedün
Sen aceb hurmâ mısın sengîn dil ü şîrîn-beden
Şimdiden ey dil diler hâlin müşevveş âşıkun
Hâzır ol vaktine didüm sana hâli şimdiden
Hâtim-i hüsn oldugına her kim isterse delîl
Burka’ı açup yüzünden gösterür vech-i hasen
Dirsem ey cân gözlerün altında n’eyler benlerün
Dir olur müşk-i Hatâya nâfe-i âhû vatan
Kaddüne kim baksa cânâ serv ü yâ ar’ar sanur
Haddüni kim görse eydür yâsemendür yâ semen
Ol yüzi cennet nazar itse Nizâmî hâkine
Açılur kabrine revzen cennet-i Firdevsden
İpekten, Haluk (hzl.) (1974). Karamanlı Nizâmî, Hayatı, Edebî Kişiliği ve Divanı. Ankara: Atatürk Üniversitesi Yay. 206.