Kaside
Ramazaniyye Berây-ı Baltacı Mehmed Paşa
Sık bogaz itdi basup şahne-i şehr-i ramazân
İhtisâb emrine bed’ itdi mübârek ramazân
Habs olur tâ ramazân âhir olınca şeytân
Kûze-i bâdeyi ibrîk-i vuzû‘ itdi hemân
Şimdi tevhîde giren şeyhlerüñdür devrân
İçdügi bâdeyi burnından iderler rîzân
Sanma kandîl uçurur kayyim-i seyyâre-feşân
Rahlenüñ nevbetini beklemeyince insân
Sıganup girdi zerefşânluga kandîlciyân
Zû‘-i kâşâne-i tâ‘ate zer-endûde tavân
Silme mikyâli kanâdîl-i zücâc-ı rahşân
Dil-i fâsık gibi meyhâne harâb u vîrân
İtdi her gûşe-i İstanbulı sûk-ı Mercân
Gelse efsürdegî-i savm ile hulkûmına cân
Şâh-ı misvâka bedel eyledi idhâl-i dehân
Gice faslında şikem-hârelerüñdür seyrân
Hôşdür âlüfteye iftârda bir lûle dühân
Kahve-âşâme agır kahve ile bir fincân
Nagme-i nerm ile âheng-i dügâh-ı dendân
Fukarâsında da ârâste hân-ı elvân
Feth-i rûzîye bakan agzı mühürlü yârân
İtmede mescide îmân getürüp ref‘-i benân
Sadr-ı a‘zamla ola tâ ki terâvîhe revân
Leyletü’l-Kadr-i kerem ‘ıyd-i sabâh-ı ihsân
Güninüñ her gicesidür şeb-i kadr-i ramazân
Bâb-ı ikrâmı medâr-ı vüzerâ-yı zîşân
Rütbe-i dâniş ü irfânına ‘âlem hayrân
Kıbleden kendüye mihrâbı iden rû-gerdân
Hüner-i tîrde Rüstem gibi meşhûr-i cihân
Şöhret-i nâmını basdurdı gubâr-ı nisyân
Kehrübâ gibi olur haste-i renc-i yerekân
Beñzinüñ kanı gelüp kesb ide reng-i mercân
Tâc-i Cem dîde-i kadrinde külâh-ı fincân
Havz-ı cûdında olur kûze-i hâcet mel’ân
Lutf-i mazmûna tebessümleri ihsâna nişân
Hîç söz satmaga girmez ele bir böyle zemân
Vüzerâ kâmil ü sâhib-hüner ü nâdiredân
Bu revâyicde iden kizb ile da‘vâ-yı ziyân
Ne zemân açsa gerek sûk-i me‘ânîde dükân
Eyledi kevkeb-i dürrî gibi çeşmi leme‘ân
Sensin eyyâm-ı telâfî-i zemân-ı hüsrân
Şevklendirdi derûnuñdaki nûr-ı îmân
Sende envâ‘-ı edeb sende sunûf-i erkân
Her bir engüştüñe bir mühr-i vezâret şâyân
Kutbü’l-aktâb-ı velâyet mi degül Ahmed Han
İşte eslâf-ı kirâm işte kibâr-ı devrân
Çıkamaz sadr-ı girîbâna tırâz-ı dâmân
Bir midür kesmede sikkîn ile tîg-i bürrân
Safha-i âhene âyîne virür mi meydân
Bu yeter ârif-i âgâha delîl ü bürhân
Geldi İstanbul’a şehbender-i mülk-i ‘irfân
Mû-şikâf-ı kalemi nâdire üstâd-ı cihân
Geldi bir kadri büyük zâtı mübârek mihmân
Düzdi teftîşe buyur ustaya kat‘î fermân
Ayrılur gayri ısırgan dikeninden reyhân
Dâmen âlûde-i çirk-âb-ı dehân-ı hezeyân
Bir sebük-magz agır şâ‘ir-i sencîde-beyân
Gürzi var dest-i tasallüfde beşer yüz batman
Rûz-i mahşerde neler çekse gerekdür mîzân
Bî-nevâlar düşeler pâyüñe üftân hîzân
Ma‘rifet semtine ölçümlene şahs-ı nâdân
Diyelüm soñra du‘â eyleyelüm bî-pâyân
Semt-i cerre boşanur eylesek irhâ-yı ‘inân
Köhne pâ-bend-i tevekkülde durur mı hayvân
Kaldı ıstabl-ı riyâzetde ne arpa ne saman
Aç da‘vâcı gibi eyleme feryâd ü figân
Fıtre-i vâcibe-i himmete yok mı imkân
İde her gûşe-i dünyâyı çerâgân-ı cinân
Güni ‘ıyd ü gicesi leyle-i kadr-i ramazân
Düşmeni var ise koç başına olsun kurbân
(Karacan, 1991)
0
0
Yorum Yapmak için Kayıt Olun veya Giriş Yapın