mefâ’ilün mefâ’ilün fa’ûlün

 

Lebüñ devrinde her kim nûş ider mey

Tapar âb-ı hayâta Hızr-veş pey

 

Evüñ iy dil düzet hoş taşra çık gör

 Gelüpdür türk-i ‘ışk ister konulgay

 

 Görüb nâ-gâh sevdüm bir tatarnı

 Ne olgay bilürem ammâ ne bolgay

 

 Perî bî-hod bolur aduñ işitgec

Tapuñı hûrî görgec tapu kılgay

 

Sanasın jâlelerdür berg-i gülde

 Gül-i ruhsâruñuñ üstindeki hoy

 

 Çü kâzî mest olanda hadd uramaz

 Sen elden koma ayah iç pey-â-pey

 

Dogub göñli göginde Rûşenînüñ

 Yüzüñ mihri komadı zerrece fey

 

Dr. Orhan Kemâl TAVUKÇU, DEDE ÖMER RÛŞENÎ Hayatı, Eserleri, Edebî Kişiliği ve Dîvânının Tenkidli Metni,

 

Dede Ömer Ruşeni Hayatı Eserleri

Dede Ömer Ruşeni Miskinname