1. Mutrîb-i bezm-i gam âheng nedür bilmez hîç
Zühre-i çarh-ı elem çeng nedür bilmez hîç
2. Bülbül-i şîfte-hâle gül ü gonca birdür
Vüs„at-i sîne-i dil teng nedür bilmez hîç
3. Bî-keder ol göre âyîne-i mihr-i dehri
Tutsa tûfân eger jeng nedür bilmez hîç
4. Ehl-i dil âlemi tayyetmededür mâh-misâl
Devri-i menzil ü ferseng nedür bilmez hîç
5.Âşıkun dilbere cân vermedür ancak ğarazı
Şayet-i Âģuştî vü ceng nedür bilmez hîç
6. Pende-i dâğ-ı cünûn yâ nemek-i zahm sanur
Berg-i bî-âb-ı ruhum reng nedür bilmez hîç
7. Ben ki pejmürde-i aşkam ne bahâr u ne hazân
Merd-i mecnûn eles-i seng nedür bilmez hîç
Dil ki hayret-zede-i nakş-ı bütândur ezelî
Mâni-i sûret-i Erjeng nedür bilmez hîç
9. Mihr-veĢ bî-ser ü pâ şâh-ı cihân oldı Fehîm
Fikr-i tâc u ğam-ı evreng nedür bilmez hîç
(Fehîm-i Kadîm Divanı, 1991:G.31)