Siḥr-i ġamzeñden olur şeydâ göñül bî-ḫâb göz
Siḥr-i ġamzeñden olur şeydâ göñül bî-ḫâb göz
Yâd-ı lâ’lüñle çeker ṣahbâ göñül ḥûn-âb göz
Göz düşürdi göñlümi deryâ-yi ışkuñ ḳa„rına
Bu ne ḥikmetdür k’olur iḥyâ göñül ġarḳ-âb göz
Ḫışm ile tîġin bileyüp cevr ile cân almaġa
Virmiş ol ḫûn-rîze Ḥaḳ ḫârâ göñül ḳaṣṣâb göz
Göz ü göñlüm isteyü gitdi lebüñle bilüñi
Ol seferde oldı nâ-peydâ göñül nâ-yâb göz
Göz ü göñlümden nice çıḳsun ḫayâlüñ zevraḳı
Çünki olmıĢdur aña deryâ göñül gird-âb göz
Göz ü göñlüm zülfüñ ibrâhîmine oldı maḳâm
Ṭañ mı olsa Kâ’be-i ulyâ göñül mîzâb göz
Çeşm-i Aḥmed tîre oldı gözlemekden yoluñı
Gelmez iseñ çıḳdı elden ey gül-i sîr-âb göz