Söylemez küsmüş bana cânâne söylen söylesün
Neyledüm ol yâr-ı âlî-şâne söylen söylesün
Nâz ile güftâre gelmezse helâk eyler beni
Ol cefâ vü cevri bî-pâyâne söylen söylesün
Derd-i aşkı gayrdan sorman ne bilsün çekmeyen
Ânı yine âşık-ı nâlâne söylen söylesün
Hâr-ı zahmında neler çekdüğümü gül-zârda
Bağ-bân-ı bülbül-i giryâne söylen söylesün
Baaki’yâ dil durmasun güftâra tâkat kalmadı
Vaktıdır ol husrev-i devrâne söylen söylesün
Günümüz Türkçesiyle:
1-Sevgili söylemez olmuş, bana küsmüş. Ona söyleyin de benimle konuşsun. O şanı yüce sevgiliye söyleyin ki ben ona ne yaptım, söylesin.
2-Naz edip de konuşmaya başlamazsa beni öldürür. O cefasına sınır olmayan sevgiliye söyleyin de benimle konuşsun.
3-Aşk derdini başkasından sormayın. Çekmeyen bunu nereden bilsin.Siz aşk derdini yine inleyen âşığa sorun da o size anlatsın.
4-Gül bahçesinde, diken yarasında neler çektiğimi ağlayan bülbülün bahçıvanına söyleyin de o size anlatsın.
5-Ey Bâkî! Zamanın güzellik sulatanına söyleyin benim konuşmaya gücüm kalmadı. Artık vaktidir, söyleyin de durmasın o konuşsun.