TEMMUZİYE’SİN DEN PARÇALAR
El-atâ geldi yine tâb-ı temûz-ı u’le tâb
Rek-i det-i Kerbelâ itti zemîni âfitâb K,5/1
Âtein-dem olmadan kaknûs-ı zerrîn-bâl-i çarh
Kendüde olsa ‘acep mi u’lesi içre kebâb K,5/2
Pûte-i eflâki itdi zer-ger-i üstâd-ı pîr
Ol kadar pür-tâb u sûzân kim degüldür mâh-tâb K,5/3
Katre-i sîm-âb-ve bir yerde idüp ictimâ’
Külçe oldu rîze-i sîm ahterân olup müzâb K,5/4
îehâne zann ider ehl-i basîret üphesiz
Kızdı tâb-ı mihrden ol denlü bahr-ı pür-habâb K,5/5
Olsa i’câz-ı yed-i beyzâ n’ola bî-i’tibâr
Tâb-ı mihr itdi cihânı ol kadar pür tef ü tâb K,5/6
‘Âlem-i cev kûh-i Kâf’a döndi gerd-i tîreden
Kullesinden ejder-i âte-feânîdür sehâb
‘Unsur-ı nârı eritti germi-i tâb-ı hevâ
Şu’le-i seyyâlesidür görinen yer yer ihâb K,5/7
Ol kadar oldu harâretden rutûbet huk-âb
Âmdur bu demde ol resme rüsûm-ı inkılâb K,5/9
‘Aks-i ebr ü zülf-i sâkî sâye-güster olmasa
Mahv olurdı berk-i hâtıf gibi câm içre arâb K,5/10
Münkesif zâhir olur ger bahra düse ‘aks-i mihr
Ol kadar gerd-i kederden tîre vü târ oldı âb K,5/12
Misl-i engit-i siyeh kim ahker-i sûzân olur
Al tûtî oldı germî-i hevâdan her gurâb K,5/13
Sâye-i bâlinde bir dem rahat ümmîdiyle kebk
Etti ‘amden kendüyi per-tâb-ı çengâl-i ‘ukâb K,5/14
Tâb-ı germâdan letâfet buldı ecsâm-ı sakîl
Ol kadar kim âba döksen gûte-hor olmaz türâb K,5/15
Ârız-ı hûy-rîzini seyr eyle tâb-ı mihrden
Görmedinse çıkduın gül-berg-i âteden gül-âb K,5/21
Katre katre huy degül berg-i gülinden mevc-zen
Şebnem-âsâ âb oldu u’le-i reng-i hicâb K,5/22