Zerre-yi mehrinde daim, ey cemali afitab,
[1]
Ebr yüzünden götürgil, tutmagil menden hicâb.
Dur dedim yârin köyünden, ey regib-i rū siyâh,
Haste bülbül var iken, neyler gülüstanda gurab?
Ey gözü nergiz, yüzü gültek, boyu serv-i revan,
Ta ki, senden ayrı düşdüm hesteyem, halım herâb.
Cennet-i veslinden ey canım, meni dūr eyleme,
Men ferâgın ateşinden çekmişem derd ü ezâb.
Bu Hatâyi heggine dayim tutubdur çoh ümid.
Agibet rehm eyle ana saet-i yovm-ül’hesâb.
Şah İsmail Hatâyi (Hatâyi Külliyatı).,
[1] file:///C:/Users/USER/Downloads/133-(1-2)Tebriz_Ashiqliq_Geleneghi_Ve_Ashiq_Edebiyati_(Nabi_Kobotarian)_(Adana-2008).pdf