Gazel:
Düşmene baş egdürür şemşîr-i hûn-efşânumuz
Düşmene baş egdürür şemşîr-i hûn-efşânumuz
Himmet eylerse eğer serdâr-ı âlî şânumuz I
Tîrümüzden baş halâs etmez adü-yı hîle-sâz
Bir kemâdaruz ki zehr-âlûddur peykânumuz
Rezmgehde görinür a'dâ-yı rûbâha peleng
Câbecâ dâğ-ı siyehlerle ten-i uryânumuz
Olmazı ceng etmeden nâlî sipâlıî kısmıyuz
Yoğrulupdur an ile rûz-ı ezelden nânumuz
Biz o pîr-i ceng ü rezmüz kim hizebr âhû-misâl
Göbeğin salar kaçan gûş eylese efgânumuz
Tek hemân serdârumuz devletle olsun müstedâm
Kaailüz biz verelüm yolında baş u cânumuz
Ol Süleymân-ı zamanım sayesinde Rühiyâ
Hoş geçer dâ'im safa vü zevk ile devrânumuz
(Başlangıcından Günümüze Kadar Büyük Türk Klâsikleri, 4. c, İstanbul, 1986, s. 117-122)