Yaprak Fırtınası Özgün Adı “ La hojarasca Nobel ödüllü Kolombiyalı yazar “Gabriel Garcia Marquez ‘in (1927- 2014) 1949 yılında 26 yaşında iken yazmış olduğu ama ilk kez 1955 yılında yayımlanmış olan bir romanıdır.
Yaprak Fırtınası, Gabriel Garcia Marquez ‘in yazdığı ilk önemli roman olarak karşımıza çıkar. , “
Latin Amerika edebiyatında “büyülü gerçekçilik” diye anılan akımın ustası olan Gabriel García Márquez’in ilk önemli yapıtı.”
[1] Olarak anlatılan bu kitap yazarın en önemli eseri olarak kabul edilen ve yazarın kendi özgeçmişi ile büyük ölçüde ilintili olan
Yüzyıllık Yalnızlık adlı romanı ile de kişiler ve mekan bağlamlarında da bir çok ortak noktalar taşımaktadır. Márquez’in lanetlenmiş ve lanetlerine boyun eğmiş Buendia ailesinin dramını anlattığı 1967 yılında yayınlanmış olan
Yüzyıllık Yalnızlık [2]adlı romanın mekanı da yazarın hayalinde kurguladığı Maconda kasabasında geçmektedir. Üstelik bu romandaki bazı kişiler Yaprak Fırtınası, adlı romanındaki ana kahramanlardan birisi olan Albay ile akrabalık ilintisi de taşımaktadır. Bu romandaki Albay , “Yüzyıllık Yalnızlık" eserinden tanıdığımız Aureliano Buendia'nın eski dostu olarak karşımıza çıkmaktadır. Hatta yazarın
Yüzyıllık Yalnızlık romanında lanetlenmiş bir aileden söz edilirken Yaprak Fırtınası adlı romanında ise lanetlenmiş bir doktordan söz edilmektedir. Dolayısı ile yazarın Yaprak Fırtınası adlı bu romanı bir ölçüde yazarın en önemli eseri olan
Yüzyıllık Yalnızlık adlı romanının hazırlayıcısı olma özelliği taşımaktadır.
Kasaba halkı tarafından nefret edilen bir doktorun cenazesinin defnedilmesini temel konu olarak alan bu roman bu konusu ve anlatım tekniği ile büyük ölçüde
William Faulkner’in Döşeğimde Ölürken[3] adlı romanını anımsatmaktadır. Bu nedenle
Gabriel Garcia Marquez’in büyük ölçüde William Faulkner ve
William Faulkner’in Döşeğimde Ölürken adlı eserinden etkilendiğini iddia etmek mümkündür.
Küçük ve sıkıcı bir kasaba olan Maconda’da kasabalı kimsenin sevmediği bir doktorun ölmesi ve etrafında yaşanan olayları anlatan bu romanın anlatımında aynı aileden üç kuşak ve üç kişinin anlatımı üç ayrı anlatıcı ve üç yarı bakış açısı ile anlatılmıştır. Ki bu anlatım yöntemi de William Faulkner’in icat ettiği ve denediği bir anlatım tekniği olmaktadır.
Gabriel Garcia Marquez’ büyükannesiyle büyükbabasının evinde, teyzelerinin yanında büyümüştür. Yanında yetiştiği her söylenene inanan bu cahil kadınların boş inançlara bağlı saçma sapan öykülerini dinleyerek büyümüş, olağanüstü hatta saçma sapan olayları gerçekte olmuş gibi bir anlatan bu kadınlardan dinlediği saçma sapan hikayelerle büyümüştür.” Bu anlatıların García Marquez'in üslubunun biçimlenmesine yardımcı olduğu “ büyülü gerçekçilik diye adlandırılan özelliğinin kaynağının her şeye inanan bu kadınların anlatılarındaki doğallık olduğu düşünülmektedir.
1982 yılında Nobel Edebiyat Ödüllünü kazanan
[4] Kolombiyalı yazara Nobel ödülünün verilmesi de bu yönü ile ilgilidir. Yazara Nobel ödülü “
Gerçekle gerçeküstü çelişkilerini zengin bir hayal dünyasında birleştiren romancılık başarısından dolayı “ verilmiştir.
Yaprak Fırtınası, Yunan mitolojisinde yer alan Sophokles’in meşhur tragedyası Antigone efsanesinden de büyük ölçüde yararlanılarak yazılmış bir romandır. Sophokles’in bu tragedyasında gömülmeye izin verilmeyen Polyneikes’in cesedini gömmeye çalışan Antigone’nin çabaları anlatılmıştır. Yazarın bu romanında da konu büyük ölçüde ve çok büyük bir benzerlikle budur. William Faulkner'ın
William Faulkner’in Döşeğimde Ölürken[5] adlı romanında da evinden uzak bir yere gömülmeyi vasiyet eden annesinin naaşını vasiyet ettiği yere gömmek için yola koyulan ailenin başından geçenler ve annenin cesedinin çürümesi nedeni ile ortaya çıkan olaylar anlatılmaktadır.
[1] Gabriel Garcia Marquez, Yaprak Fırtınası, Çevirmen:İnci Kut, CAN YAYINLARI,2019