GAZEL
Halkın iki çeşmi reşehât-ı nem içindir
Mihnetkede-i kevn ü mekân matem içindir
Çıkmış kimi eflâke kimi yerlere geçmiş
Arzîn ü semâvât benî Âdem içindir
Biz cûy-î hurûşân-ı beyâbân-ı firakız
Taşlarla döğündüklerimiz bir yem içindir
Her dem ki biz Allah deyip secde-güzârız
Dîdârına mahrem olacak bir dem içindir
Avnî bana lâzım mı tesellâ-yı zamâne
Zîrâ ki dil ü cân u vücûdum gam içindir
Günümüz Türkçesiyle:
1- İnsanların iki gözü, göz yaşı akıtmak için; bir eziyet yeri olan bu
dünya ise yas tutmak içindir. (Onun için yaratılmıştır.)
2- Yerler ve gökler insanoğlu içindir. (Bu yüzden) Kimi göklere çıkmış,
kimisi de yerin dibine geçmiştir.
3- Biz ayrılık çölünün coşan ırmağıyız. Taşlara çarpa çarpa akmamız,
bir denize ulaşmak içindir.
4- Her zaman “Allah” diyerek secde edişimiz, senin yüzünü bir an bir
an görebilmek içindir.
5- Avnî, bana zamanın avutması lâzım değildir. Çünkü gönül, can ve
vücudum gam (çekmek) için yaratılmıştır.