Mestâneliğim bir büt-i simin ter içindir
Kan ağladığım bir gül-i ter dâmen içindir
Gerdûn ile gavgâ bu güzergâh-ı fenâda
Bir guşe-i bî - minnet olan külhen içindir
Meyl etmediğim sûr-ı safâ –bahşına dehrin
Mâtemgede-i dilde olan şîven içindir
Ol aşık’-ı gümgeşte- murâdım ki fiğânım
Nu Yusuf-u ne nefhâ-i pirâhen içindir
Sâhir dediğim Nâ’liyâ tab’ına her bâr
Destinde olan hâme—i mûciz – fen içindir.