Olçeşm-i fitne-sâza olal’dan karîn kırân
Bulmaz belâdan olmağa kimse emîn emân
Erdi zamân-ı ıyd u salâ oldı işrete
Böyle zamânda bâdeye itmek yemîn yemân
Gül-ruhlar ile âlemi var bâğ-ı âlemün
Bulmaz bihişt olursa şeref bî-mekîn mekân
Göğsin gererdi aşkda Mecnûn aceb midür
Tîr-i belâya olsa o sahrâ-nişîn nişân
Ağlan beni ki katlüme çarh-ı sitîze-kâr
Kurmış kazâyile meh-i nevden kemîn kemân
Ol mâh firkatinde ne yirde ne gökdeyin
Necm-i sirişküm ile bir oldı zemîn zemân
Đki cihândan el çek eğer ehl-i Hakk’isen
Ehl-i Hak'a harâmdur ey dil hemîn hemân
Rûhî bedîhî söyledi bu şi'r-i dil-keşi
İster eğerçi dimesine bu zemîn zemân
(Ak 2001: 873/860)