Ol gün kanı ki gün gibi sûzân idüm sana
Gazel-
Ol gün kanı ki gün gibi sûzân idüm sana
Olsan revâne sâye-i bî-cân idüm sana
Esrâr-ı kâ`inâta azel cüradân iken
Ben hânkaah-ı aşkda hayrân idüm sana
Ne gülde reng ü bû var idi ne sabâda fer
Ben gülşenünde bülbül-i nâlân idüm sana
Sen nâz ederdün ehI-i niyâza Medîne-vâr
Ben Ka’be gibi çâk-i girîbân idim sana
Şâhum Hayâlîyem ki cihân lâ-mekân iken
Ben bir mekân-ı hâsda mihmân idüm sana
Günümüz Türkçesi
- Hani o gün senin için güneş gibi yanardım, nereye yürüsen sana cansız bir gölge olurdum.
- (Hani) ezel, kâinatın sırlarına esrar hokkası iken ben aşk tekkesinde sana hayran idüm.
- (O gün) ne gülde renk ve koku ne de rüzgarda fer olmadığı halde ben senin gül bahçende feryat eden bülbüldüm.
- (Hani o gün) sen niyat edenlere Medine gibi naz ederdin; ben senin için Ka’be gibi yakamı yırtardım.
- Padişahım! (Öyle bir) Hayȃlî’yim ki, cihan henüz mekansızken ben hususi ve şekçin bir mekanda senin misafirindim.