Hayreti

Hayreti (d. ? - ö. 1534) Türk Divan edebiyatı şairi. Doğum tarihi bilinmese de Hayreti'nin Vardar'da doğduğu bilinmektedir. Gerçek ismi Mehmet’tir. Çok genç yaşlarda tasavvufla ilgilenmiş, çeşitli tarikatlarla yakın temasa geçmiştir. Ömrü boyu tasavvufi bir yaşam anlayışını benimsemiş ve anlayışını şiirlerine de yansıtmıştır. Hayreti, Mevlevî şeyhi Yûsuf-ı Sîneçâk’in kardeşidir. Caferî mezhebine bağlı bir Şiî-Alevî olan Hayretî, şiirlerinde sık sık on iki imamı övmüş, ““Caferî-mezheb safayî canlaruz” mısraıyla Caferi ve Alevi olduğunu açıkça ifade etmiştir.[1]Buna rağmen Hz Muhammet ve Dört Halife’ye olan sevgisini dile getiren beyitleri ve şiirleri de vardır.
Düzenli bir tahsil görmediği halde Arapç, Farsça ve Tasvvufi bilgiler vakıf biridir. Yazdığı âşıkane şiirlerle dikkati çektiyse de hemşerisi Hayali'nin onu tok gözlü, kimsenin önünde eğilmeyen biri olarak tanıtması üzerine küçük bir timar ihsanıyla geçiştirilmiş, Yenice Vardar ve Belgrat akıncı beylerinin yardım ve ihsanları ile yakata durmaya çalışmıştır. Hayatının son yıllarında kör olmuş, gözlerini kaybetmiştir. 1534 yılında vefat etmiştir.....................
Yazılar
Ehl-i aşka küfr ü îmâ bir olur
07.07.2016
Ey hâce sanma sen bizi şehvet esîriyüz
23.03.2016
Ne Süleymân’a esirüz ne Selîm’in kulıyuz
23.03.2016
Ne âteş ü bâd ü ne âb ü gil idüm cânâ
23.03.2016
Hayreti Hayatı Edebi Kişiliği
18.06.2011