El Titremesi

El Titremesi ve Ayyaşlık

El titremesinin “Tıp dilindeki adı ‘tremor‘ dur. El titremesi “kasların istem dışı olarak yaptığı, ritmik hareketlerdir ve bazılarımızın sosyal yaşantısını etkileyecek denli rahatsızlık verir. El titremesinin kafein, ilaç kullanımı, çeşitli rahatsızlıklar, kaygı, düşük kan şekeri gibi pek çok nedeni olabilir. Bağımlılık yapan madde, vücudun normal fonksiyonlarını yerine getirmesi için gerekli hale gelir. Bağımlılık yapan maddeyi almadığınızda yoksunluk belirtileri yaşanır ”

Keyf ehli olanların içki veya uyuşturucu kullanmadıkları zaman ellerinin titrediği de malumdur. Keyf ehli denilen uyuşturucu müptelalarının ellerinin titremesi divan şiirimizde karşımıza çeşitli şekillerde çıkar. ( bkz Ehlikeyf Keyf Ehli )

Ehlikeyf Keyf Ehli tabiri çoğu zaman ayyaş , içki, beng ( esrar İçen) , esrar ve afyon müptelası, daru yu huşber kullanan,[1] hatta nargile kullanmaya mübtela anlamlarına gelecek şekilde kullanılmıştır. ( bkz Berş Macunu Şurubu Berş Berraş ( Beng- Şarab vb Münasebeti) Şarap ve rakı içen üzerlerinde Cür’adan ( Esrar ve Afyon Kesesi) taşıyan ayyaşlara ehli keyf dendiği, bu kelimenin daha çok sarhoşlar ve uyuşturucu kullananları ifade ettiği bilinmektedir ( bkz: Daru yu Huşber )

Titrer eli bir harfi elifi doğru çekemez
Uğradı meğer kuçe-i hammare menevşe    Necati.

Menekçe galiba Kuce-i hammare: meyhaneye uğradı. Eli titrediğinden bir elifi bile doğru yazamıyor.

Mey-i duşineden Baki yine mahmura benzersin
Elinde durmayup cam –ı şarab erguvan titrer.          Baki

Divan şairleri el titremesi ile ilgili pek çok beyit yazmışlardır. Yazılan bu beyitlerde şarap, mey, meyhane, piyale, sağar, humar, hammar vb kelimeleri el titremek deyiminin yanında kullanılır. El titremesi, bu kelimelerle tenasüplüdür.

Piyale tutmağa elde yok elde Naili kudret
Elimde ra’şe derunumda ızdırabım var.      Naili

Getir saki mey i enguru el tutmaz ayak tutmaz
Anı men eylemişse zahid aşk ehl-i yasak tutmaz.     Dertli [2]

Elbette ki el titremesinin öfke ve stresle meydana gelebildiği, psikolojik nedenlerle de olabileceği malumdur. Fakat divan şairleri el titremelerinin bu yönüyle ilgilenmemişler, el titremesini afyon ve şarap tiryakiliği ile ilgili olarak kullanmışlardır. “Dest” Farsça el demektir. Bu nedenle divan şairleri eli titrmek deyimini “desti titrer” şeklinde de yazabilmektedirler.

Gazel-i Akif’i tanzir edeyim derse elif
Za’fı afyon ile desti titrer hame düşer .   Akif [3]